¤ [ZappY DeDie] ¤ ™: 01/2007

วันนี้นั่งรถเมล์ร้อนมาทามงาน เพราะขี้เกียจรอรถเมล์เย็น ก้ยืนไปฟังเพลงไปมาจนได้นั่งตรงแยก อสมท.

พอลงจากรถก้เจอผู้หญิงคน ใส่สร้อยมีจี้รูปคนแก่ เดาเอาว่าน่าจะเปงเสด็จพ่อ ร.๕ หรือไม่ก้อาจเปงญาติผู้ใหญ่ของเค้าแหละ นี่แหละคือจุดที่ทามห้าย นู๋เองคิดถึง "ยาย" ขึ้นมาทันที

ณ วันเน้ผ่านมา 25 หนาวแร้น และก้ผ่านปาย 6 เดือนเช่นกันกับการนอนอย่างไม่มีวันกลับของยาย คนที่เลี้ยง ดูแล พร่ำสอนเรามาตั้งแต่เกิด ตอนเน้มีแค่เพียงความทรงจำต่างๆ ที่เรายังจำได้ขึ้นใจ ที่ยายได้เคยพร่ำสอนเอาไว้ กับสัญญาที่เคยรับปากไว้ข้อหนึ่ง และหลานคนนี้จะพยายามทามให้ได้คะ

ได้เวลาทามงานแร้น ปั่นงานก่องที่จะโดนทวงอีก

d[-+ HappY PiGGy New YeaR 2007 +-]b

ไม่น่าเชื่อว่า...ตั้งแต่ 15 ธค 06-1 ธค 07 จะไปเปิดหูเปิดตาตัวเอง ได้รับประสบการณ์ใหม่ๆเยอะขนาดนี้
เมืองไทยมีอะไรน่าค้นหาอีกเยอะเลย
15 ธค 06- 19 ธค 06
เริ่มต้นตั้งแต่นั่งรถไฟไปเชียงใหม่เป็นครั้งแรกของการนั่งรถไฟไปภาคเหนือเลย นั่งรถขึ้นดอยสุเทพซึ่งเป็นครั้งที่สอง ชมงานราชพฤกษ์ 2006 ก้ไม่ไม่ประทับใจสักเท่าไร สวนหลังบ้านที่คุณแม่ปลูกไว้ หรือไม่ก้ไปสวนหลวงร.9 ยังจะสวยก่าด้วยซ้ำไป ไปสัมผัสอากาศหนาวในไร่ส้ม(หมูน้อยในไร่ส้ม -ไรจะปาดนั้น อิอิ-)ทั้งสวนส้มนันทวันเดินไปเก็บส้มกินไปและลุงเจ้าของสวนยังเก็บให้กินอีก นี่ยังไม่รวมที่เก็บเองแล้วไปฝากพี่ธิดากะใส่ในหมวกตัวเอง แล้วก้ยังไปดูที่โรงแว๊กซ์ส้มอีก-ลงทุนประมาณ 20ล้าน (O_O) แม่เจ้า-ต่อด้วยไปที่สวนส้มธนาธร2 ซึ่งมีทั้งหมด9ไร่ แต่ละไร่ไม่ต่ำก่า600ไร่ ยู๋บนภูเขาท้างน้าน หนาวๆ แต่ที่นี่เค้าไม่ให้เก็บส้ มอ่ะ เพราะให้แขกที่มาพักได้ชม ซึ่งก้ได้นอนพักที่นี่แหละ กินน้ำส้มกันจนจะเป็นชูชก ระเบิดน้ำส้ม กันเลย ซึ่งก้ดีทำให้หวัดไม่ถามหา ^O^
อาหารเย็นก้มีเกือบสิบอย่าง ผัดสดๆทั้งน้านพร้อมเครื่องดื่มประจำไร่ ก้คือ น้ำส้มคั้นสดๆ ที่เพิ่งเก็บสดๆจากในไร่ อากาดตอนกลางคืนก้ราวๆ 10C หนาวดีจิงๆ ตอนเช้าก้หมอกเต็มไปหมด จากนั้นก้ต่อที่ดอยแม่สลอง(ก้เป็นครั้งแรกที่ไป)นั่งกินข้าวกลางวัน -ข้าวผัดไส้กรอกยูนนาน- ไปฟังคุณแม่ร้องเกะ ล่า ลา ล้า และต่อด้วยไปนั่งจิบชายามบ่าย กะกินหมั่นโถ ซึ่งก้ทำให้อุณหภูมิในร่างกายสูงขึ้นหายหนาวได้ แร้วก้กลับมานอนที่เชียงใหม่ ซึ่งคืนเน้ก้สนุกอีกด้วยที่พักนั้นยู๋นอกเมืองเชียงใหม่ต้องเรียกรถแดงจากในเมืองยืนเรียกยู๋ตั้งนาน สองนาน หลายคันมะมั่ก (คนใต้ด่าคนเหนือก้คราวเน้แหละ ก้เรียกค่ารถซะแพงนิน๊า คริคริ)แร้วรุ่งขึ้นก้กลิ้ง เอ้ย บินกลับเมืองหลวงย่ะ

27 ธค 06
เย้ๆ ได้เจอเพื่อนเก่าซะที Anny หลังจากไม่ได้เจอกานเลย 2 ปีได้มั้ง คิดถึงๆๆ ก้เล่นย้ายไปเรียนออสตั้งแต่เรียนปี 2ได้นิ
ดูเพื่อนสมบูรณ์ขึ้นนะพูดปะกิดซะคล่องเชีย นู๋ซะอีกที่ไม่กาดิกเยย ก้นั่งเม้าท์ นั่งเล่นเกม Drink กานในห้อง หนุกหนานๆ ได้ครีมรกแกะ ติดไม้ติดมือเป็นของฝาก หน้าเด้งๆๆๆๆๆ โอมเพี้ยง !!!

29 ธค 06-30 ธค 06
ก้ไปพัทยากะเพื่อนหนิทๆ กานท้างน้าน เพื่อนนู๋ก้ขับรถดีนะ นู๋ก้ช่วยๆบอกทางด้วย ทำตัวมีประโยชน์นะ มะช่ายนั่งหลับเหมือนทู้กทีเวลานั่งรถ (ก้มีกัวๆแหละ จิงๆอ่ะ - -')

ได้ทามไรที่ไม่เคยทามเห็นไรที่ไม่เคนเห็นท้างน้าน ไม่ว่าที่ walking streetมีคนพลุกพล่านเดินไปคุยไป นั่งดริ้งไปพูดคุยไป เล่นโต๊ะPool ก้มี แต่มานก็มีไรแฝงยู๋ เช่น มีคนพิการนั่ง Wheel Chair ขายดอกไม้แทนจะขายลอตเตอรี่ แม่หอบลูกขายของในกะเป๋าสะพายที่ติดตัวก้มีขวดนมลูกติดยู๋ คนแก่สูงวัยคราวลุง-ป้า เดินถือกล้องโพลารอยถ่ายรูปนั่งท่องเที่ยวใบละ 100 บาท ทั้งๆที่เวลากลางคืนแบบเน้อายุปูนนี้น่าจะยู๋บ้านกะลูกหลาน นอนพักพักผ่อน เด็กน้อยวัย6ขวบ เดินขอเศษเงินจากผู้คนที่เดินผ่านไปมา...

วันรุ่งขึ้นก้ไป Pattaya Park เริ่มต้นด้วยการโดดหอจากหอสูง 56ชั้น O_O แต่มานไม่ได้น่ากัวอย่างที่คิดนะ หรือเพราะนู๋ชอบความสูงมั้ง ^^ มานมองเห็นแนวชายหาดของพัทยาได้ตลอดแนวเลย สวยจิงๆ ลมก้แรงเย็นสบายดี ขอบอกว่าไม่มีกรี๊ดนะคะตอนโดด

หิวข้าวอ่ะ เด่วค่อยเขียนต่อนะ
[ขอบ่น]
เฮ้อ...มาเขียนต่แระ แต่ก้หายปายหลายอาทิตย์เยย(14 Jan 07)
[ครายจะคิดว่าต้นปีเน้งานจะSuper Veryยุ่ง ขนาดเน้ ต้องช้ายแรงงานซะเหนื่อยทามห้ายมะมีเวลามาเขียนต่อ]

หลังจากโดดหอก้ไปขึ้นที่มานขึ้นลงแบบ 90องศา(จำชื่อมะล่ายอ่ะ) หวาดเสียวชะมัด นึกว่าจะสลบคาเครื่องแร้น ยกละ 30 วินาที 2ยก ต่อจากนั้นก้รถไฟเหาะทามมะดา ชิล ชิล แต่ที่จะตายเอาก้ไอไวกิ้ง นี่แหละลงมาอ้วกแตกซะง้าน (><)
ก้มานเวียนหัวจะตาย ขึ้นแบบเลี่ยงมะล่าย ขึ้นรถปุ๊บ หลับปั๊บ ตื่นอีกทีก้หนองมน กินๆๆ (คริคริ) กินยำมาม่าเผรี้ยว เผ็ดเพื่อความยู๋รอดของตะเอง และต่อด้วยอาหารมื้อเยนที่หนองมนนั่นแหละ กิงเสดก้กลับกุงเทบ..จบ ทริปแร้นค๊า